تبلیغات
آذرین

هم خانه

یکشنبه 10 آبان 1388 12:43

هم خانه

 

به روز و هم شبم مستانه هستم

                                              به نزد ساغر و می خانه هستم                                     

بـــه آئینه کند رخ جـــام خسته   

                                        به غمها ، غصه ، هم پیمانه هستم

فراراز خود کنم دل واگذارم 

                                                رخم بینی یکی دیوانه هستم

شکیبا داده است دل بر صبوری

                                              منم با حوصله هم خانه هستم

چهار  بیتی آزاد  از ر.ا.د/آذرین  ش ش 0207/63253 مهرماه 88 تهران

 

لطفا برای ارائه نظرات اینجا را کلیک فرمائید.


نمونه اشعار

شنبه 4 مهر 1388 16:14

Author : an African boy

when I born, I Black,
When I grow up, I Black,
When I go in Sun, I Black,
When I scared, I Black,
When I sick, I Black,
And when I die, I still black...
And you White fellow, When you born, you pink,
When you grow up, you White,
When you go in Sun, you Red,
When you cold, you blue,
When you scared, you yellow,
When you sick, you Green,
And when you die, you Gray...
And you call me colored

این شعر از یک پسر بچه آفریقائی و بعنوان برگزیده ترین شعر و شگفت انگیزترین فکر در سال 2005  شناخته شده است.

 من این شعر انگلیسی را به شعر فارسی در قالب یک مثنوی13 بیتی سروده ام که ملاحظه میفرمائید

    سیاه و سفید

 

سیه فام بینی همه حال من   

 

                           نیابی دگر رنگ احوال من

 

به زادن ، به هنگام رشدم سیه   

 

                            بـَـرِآفتاب و به  فوتم  سیه

 

به رنگ دگر من نباشم به روز    

 

                 به  ترس و به گرما همانم به سوز

 

رفیق سفیدم به دقت نگر      

 

                         که دائم بگردی به رنگ دگر

 

به زادن بود رنگ تو صورتی    

 

                  به رشدت به رنگ سفید آمدی  

 

به زردی کشیدی ، چو ترس آمدت    

 

          به حال مریضی کبود است تنت  

 

به سرخ آمدی تو بـَــرِ آفتاب   

 

                  به هنگام سرما  چو آبی ی ِ ناب 

 

به مرگت شدی رنگ  خاکستری  

 

              تو رنگینی خود ، ز خاطر بری

 

 

 

شعر ار ز- الف / دیلمقانی – آذرین شماره شناسائی  1202/ 6347    اردیبهشت 88 تهران

 

 قطره باران

 

چه زیبا گشته امشب قطره باران

                                    نشاط آورده است ساز بهاران

 ز سوسوی ستاره ، ماه تابان

                                        بساط عاشقی گشته نمایان

  تو دیگر که  هستی

 خطا کردی، به جبران رو نمودی

                                           خطا دیدی ، همه ازدل زدودی    

 به نیکوئی به هرکس نا شناسی

                                       نــدانی راه ورسم نــا سپـا سی

 به حسن آورده ای خُلقت به هستی

                   همه گویند به تو دیگر که هستی

 

 گل آذرین (کتاب شعر آذرین)

هر گلی دارد تماشا ، رنگ و بو

                                     نام هائی از برای جستجو

 هر کسی حب ِّ گلی  دارد به خو

                                   مریم و ارکیده و سرخِ نکو

 انتخابم گشته مشکل از سه سو

                        هم طراوت ، خوش نمائی ، عطراو

 جسته ام گل، برده گلها را  ز رو

                     آذرین  است ، بر تو باشد پرس و جو

 

 راه بهشت 

برای انتخاب یار گشتم            

                      به پرس و جو به جد ، اسماء نوشتم

 به تعریف و به وصف سرگذشتم      

                            به یاران رو بشد هر رو نوشتم

سبک باشد همیشه کوله پشتم            

                                 نمی باشد نهم در گیر هشتم

 نبیند یار و یاور خوی زشتم              

                             محال است روشود روح پلشتم

به جمع یاوران در کوه و دشتم         

                                  روان در راه نیکوی بهشتم

     

    چکیده نظرات بینندگان                                 

 

    سایت اصلی       

    www.aazarin.com   

گلهای آذرین (  کتاب شعر نویسنده )

 http://aazarin.blogfa.com    

 وبلاگ اصلی نویسنده 

http://soroudedousti.blogfa.com

مثنوی گل سرخ / گل رز

گل سرخ دارد نشان ازقـــدیــم       

        زپارینــه سنـــگی نما و  ندیــــم

زحــوّاحکایت شـــده این چنین    

         بزد بوسه بر گل که شـــد احمرین

 گـــل سرخ را گــرسلام آوَری     

         بـه عطــــر دل انگیز پاسخ بـَــری

گل سرخ چیدن،بود یک هوس    

         به شاخـــه، نوازش کند هــرنفس 

گـل سرخ بینی به شادی شوی      

       بـه پروردگارش ثنــــا گـــو شوی

نیابی یکی سنگدل،گل به دست   

         نگر  نزد دلهای پـــرمهـــرومست

گــل سرخ را گـــرببویی بسی       

       دگــررو نیـــاری بــــه قهـــر کسی 

بـــود پـــای ثابت بـه دلدادگی      

        ز دلهـــا شنــو رمـــزِ پاینــــد گـی

دهــد او همه عاشقان را پیـام      

       بـه گل هـدیه هــا ،عشق یابد دوام

به دلهای رنجیـــده از تیــرَگی    

        دهـد او صفا ، عشق ُ دلـــدادگـــی

کلیه اشعار از ر.ا.د/آذرین


ر.ا.د آذرین

آنچه بوده تا به حال از فضل یزدان بوده است ..

من به لطف مهر او ، بار گرانی بسته ام .

----------------------------------------

در رحمت حق هستم اگر نامه گشایم ..

با نام جلالش ، جبروتش همه وقتی .

---------------------------------------------------

شعر زیبای کهن خوش میسرائی آذرین ..

لطف یزدان بوده شامل ، پاس ایمان و یقین .



موضوعات اشعار در این وبلاگ

اشعار دینی / مذهبی / خدائی

اشعار ملی / میهنی / حماسی وطنی

عاشقانه ها /

پندواره ها /

اشعار تحقیقاتی

اشعار اجتماعی

اشعار فکاهی

اشعار ماورائی

اشعار داستانی

اشعار متفرقه



گلستان من

به پا کردم ز الفاظم گلستان ....

سرور آرد به خواننده فراوان ...

تمناکرده ام از آن محبّان ..

نشان از آذرین آرند به به یاران .


-------------------------------

شعر کهن

بـــــه شعر کهـن اقتداء کــرده ام

بــه فـــردوسی خـود وفا کرده ام

سخن،استواراست بـه شعـــرکهن

به شعـرکهن ، پاس داراین سخن

به شعرکهن ، گو سخن در عیان

وگـرنــه بِــه است تــا گزینی نهان

زبـــانت بـــه شعر کهن شـد قَــدَر

کنـــی تـــرک اولــی ببینی ضـَـــرر

سخن هرچه نیکو بیاری سزاست

بـه شعر کهن گــــر بیاری طلاست

سخـــن گر بپوشد لبـــاس کهــن

کهـــن تــرنگـــردد لبـــاس سخـن

چنـــانی رفــیع است بلنــدای نظم

نیابــی رهی جز بـــه شاهین عـزم

بــــه ریشه اگـــر از خراسان بود

بـــه شاخه، همــه خاک ایران بود

بــــــه شعر بزرگان نگر ، خو کنی

بـــه احیـــاء شعــرکــهــن رو کــنی

بــه شعر کهــــن روی آور ادیب

سُــــرائـــی مثـــال حکیـــم نجیـــب

بُـــرونی زِ آب و زِگـــل، درعـلا

زهفت خوان رستم ، گـــذر بـی بـلا

بسی رنج بــردند شقــایـق شوی

بــه هــرانجمن پــای لایـــق شــوی

شعر از ر – الف / د دیلمقانی - آذرین

شماره شناسائی 1411/6326 بهمن ماه 87 تهران

----------------------------------------

جفا به شعر کهن

اسف! هرچه رشتند ولی نعمتان

بشـــد پنبـــه وُ گشت فنا قلبمــــــان

وزیده دَبـوروزده است بــــرسخن

گرفتـــار کـــرده است شعــــرکهــن

نشاید بــه میهـن کنــــد آن جَفــا

کــه شعــرکهـــن را نمــــاید جُـــدا

بـــرآنیم ز غفلت مبـــرّی شویــم

ره خـــود بگیریم و بـــر پــا شویم

بــــه یـاری وزد بـــاد نیک صبـا

دگــــر بـــاره آیــد کهــن را نـــــوا

ر. الف / دیلمقانی -- آذرین
شماره شناسائی 0511/ 6308 بهمن ماه 87

پرچم ایران زمین

به ایران و آن پرچمش عشق ورزم بسی

نمادی ز آزادی ی ُ، عزم و شایستگی

بیاموز یـــاران تـــوای سرزمین ای کهن

همه عشق ورزند به میهن به پرچم چو من

که پرچم سه رنگ است موید به نقش و شعار

به نقشش عیان است توحید و عدل و وقار

سه رنگش بود بس چه زیبا بـــه معنی و دید

به سبز سلامت ، به صلح و به سرخ شهید

به سبز آورد آن نگاه سلامت ، صفا

بـــه انسان بگوید مشـــو از طبیعت رهــا

به رنگ سفیدش دم از صلح یازد بسی

نبیند وطن ، هم وطن ، آفتــــی از کسی

به سرخ آورد آن ندا بر دلیران ، یلان

که خون شهیدان راه وطن هست عیـان

به این پرچم است تا کنم جان خودرا فدا

که قبلا هزاران وطــن خواه کــــرد ند روا

شعر از ر- الف / دیلمقانی شماره شناسائی 1212/6306

فردوسی نامدار

حکیمی پـــر آوازه و نــــــــامدار

حمـــــاسه بپا کرد اندر دیــــــا ر

حـکیمی بیامـد بــــه بالندگی

ز توس و خراسان به شایستگی

زسـی سالگی بود اندر مـــــرام

ســـراید یکی شاه نــــامه تمام


کنــد لفظ میهن زنــــو فـــارسی

نماند خفــــا قنـــد و آن پــارسی

جبین عـجـم بــــود انـــدر بـــلاء

زبــــان وطن بـــود در قهقـــــــراء

بشد رونمائی به شصت سالگی

اثـــــر آفرین شد بـه فرزانگی

در این سال سی رنج برده است بسی

بـــه کردار او کــو ، به گیتی کسی

تمـــــدّن فنــــــا شد ز کــرتـــاژیـــان

بـه مصر ُ بــه تونس در این سالیان

زبـــــان فنیقــــی بـــــه حسرت بـــود

ز تـــــوس دیـــارش بـــه نفرت بود

بــــه این سرزمین هـا نیـــامد فتــــی

چـــو ایران دهد لفظ خــود را غنـــا

حماسه ســـــرائی بـــود کــار او

کسی را نبینی ، بـــه پنــــــدار او

چنانی پــــــراکند تخــم سخــــن

کــه پاید بـه سی قرن سـرو کهن

شکوفا بشد لفظ شیرین ، شکر

به میهن بیامد هویت ز ســـــــر

اگـــر عمـــر داری نود یا کــه صد

همه شاه نــــــامه بخوانی سزد

زمــــانی بگویـــم کــــه ایرانیـــم

کـــه گیتی بــدانـد ز فردوسیــم

شــود نــــام ایران پــــر آوازه تـــر

چو دانند زایــــران بـــرآورده سـر

بـــود افتخار تــــو ای هم وطـــن

نمـــــائی ز خـــــود اقتدارت علن

که داری تو اسطوره ای در نهــان

حکیمی ز ایـــران کـــه نـازد جهان

ثنا گــــو بــــه فـردوسی شایگان

بـــه آن کس که احیا نموده زبــان

نمــــود اسمعیلی طلا بــــــر ملا

دریغــــا نشــــد حــق مطــلب ادا

مثنوی از ر – الف / دیلمقانی / آذرین شناسائی 2008/6308 تعداد ابیات 20 بیت .آبانماه 87